Styl industrialny czy loftowy – o co w tym chodzi

Styl Industrialny wywodzi się z lat 50 ze Stanów Zjednoczonych. W tym czasie na rynku nieruchomości pojawiło się wiele budynków po opuszczonych fabrykach. Znajdowały się tam lofty, czyli poddasza lub górne piętra, które stanowiły właściwą przestrzeń szczególnie dla artystów. Surowe, przemysłowe wnętrza stanowiły pracownie, w których wydzielano przestrzeń mieszkalną.
Lofty charakteryzują się:
  • dużą, otwartą przestrzenią
  • surowym stanem, czyli beton lub cegła na ścianach, podłoga epoksydowa, z postarzanych desek lub zacieranego betonu oraz kolorystyką białą, szarą i czarną
  • dużymi oknami
  • minimalistycznym stylem mebli, mogą to być meble zrobione z palet lub pochodzące z materiałów recyklingowanych
  • wyeksponowanymi elementami oryginalnego wyposażenia budynku, czyli odkryte instalacje rur, przewodów, metalowych elementów konstrukcyjnych dachu
  • dla ocieplenia dodajemy wyposażenie w wyrazistych odcieniach czerwieni, turkusu, seledynowe lub żółte
  • oświetlenie stanowią lampy stalowe lub aluminiowe, zwisające lub z możliwością przenoszenia, tak, aby doświetlić potrzebną nam przestrzeń
W Polsce oryginalne lofty znajdziemy najczęściej w Łodzi i na Śląsku. Potrzeba rynku powoduje, że w tym stylu aranżowane są nowe budynki lub kamienice, które z uwagi na wysokie sufity dają duże możliwości.
Mieszkanie w bloku trudniej jest zaaranżować na styl loftowy z uwagi na ograniczoną możliwość usuwania ścian. Jednakże dodatki w stylu industrialnym pomogą nam poczuć się jak w lofcie.
Zasadniczo nie ma różnicy pomiędzy stylem loftowym i industrialnym. Jedno i drugie oznacza powiew chłodu i surowy charakter wywodzący się z wnętrz opuszczonych fabryk.